Γοργοπόταμος 1942. Η συνάντηση Ζέρβα – Βελουχιώτη (βίντεο) 24/11/2014 Κατηγορίες: Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ, ΣΥΝΕΒΗ ΣΗΜΕΡΑ Ετικέτες: Άρης Βελουχιώτης, Γοργοπόταμος, Κρις Γουντχάουζ, Ναπολέων Ζέρβας Δώδεκα Βρετανοί σαμποτέρ, υποστηριζόμενοι από περίπου 150 Έλληνες αντάρτες, ανατίναξαν τη γέφυρα του Γοργοπόταμου. Το κατόρθωμα ήταν τόσο σημαντικό που άφησε άφωνη την Ευρώπη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Για την επιτυχία της επιχείρησης, συνεργάστηκαν για πρώτη και τελευταία φορά οι δύο μεγαλύτερες αντιστασιακές οργανώσεις και οι ηγέτες τους, ο ΕΛΑΣ με τον Άρη Βελουχιώτη και ο ΕΔΕΣ με τον Ναπολέοντα Ζέρβα. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Βρετανού υπαρχηγού, Κρις Γουντχάουζ, που τονίζει ότι «χωρίς τον Ζέρβα δεν θα γινόταν η επιχείρηση, χωρίς τον Βελουχιώτη δεν θα πετύχαινε». Αφότου οι Βρετανοί κομάντος έφθασαν στην Ελλάδα για περίπου ένα μήνα παρέμειναν απομονωμένοι στη σπηλιά της Στρώμης, μέχρι που ο ταξίαρχος Μάγερς έδωσε εντολή στον ταγματάρχη Γουντχάουζ, να βγει προς αναζήτηση του Ναπολέοντα Ζέρβα. Μετά την περιπετειώδη συνάντηση, ο Ζέρβας δήλωσε πρόθυμος να στηρίξει την επιχείρηση. Χρειάστηκαν όμως, και οι αξιόμαχες δυνάμεις του Βελουχιώτη. Οι συνεννοήσεις στις δύσκολες συνθήκες του βουνού, θυμίζουν σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Δείτε ακόμα το σχέδιο για την ανατίναξη της γέφυρας http://www.mixanitouxronou.gr/gorgopotamos-1942-to-schedio-gia-tin-anatinaxi-tis-gefiras/#sthash.UaBCzUGD.dpbs Δείτε την τελική μάχη και τις εκρήξεις http://www.mixanitouxronou.gr/gorgopotamos-1942-to-sampotaz-sti-gefira/#sthash.33fDdaq5.dpbs...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/gorgopotamos-1942-i-sinantisi-zerva-velouchioti/

Ἡ Ἒκθεσις τοῦ Ζέρβα γιὰ τὸν Γοργοπόταμον

Διαβάζοντας γιὰ τὴν ἐπιχείρηση Χάρλινγκ, ὃπως ὀνομάστηκε ἡ ὃλη ἐνέργεια τῆς ἀνατίναξης τῆς γέφυρας τοῦ Γοργοποτάμου, ἦρθα σὲ σύγχυση…. Τὸ κάθε ἂρθρον, διαφέρει ἀπὸ τὸ ἂλλο σὲ ἀρκετὰ στοιχεῖα τόσο, ποὺ ἀναρωτιόμουν ἂν ἀναφέρονται στὸ ἲδιο συμβᾶν!
Πρόθυμος ὁ Ἂρης, ἀνέλαβε τὸ σχεδιασμὸ τῆς ἐπιχείρησης καὶ τὴν ἒφερε εἰς πέρας, διάβασα σὲ μερικὰ ἂρθρα· ἐξαφανισμένος ὁ Ἂρης γιὰ ἓνα μῆνα, ἀπέφευγε τὴ συνάντηση μὲ τὴν ἀγγλικὴ ἀποστολή, παραλίγο ν΄ἀναβληθῇ ἡ ἐπιχείρηση, διαβάζω σὲ ἂλλα…
140 ἀντάρτες τοῦ ΕΛΑΣ συμμετεῖχαν στὸ πλευρὸ τοῦ Βελουχιώτη, διαβάζω ἐκεῖ… 120 ἂντρες διαβάζω ἀλλοῦ! Οἱ ἂντρες τοῦ Ζέρβα… ἀλλοῦ ἀναφέρονται ὡς 50… 60… 70… καὶ ἀλλοῦ 80!
Ἡ Ἱστορία φίλοι μου δὲν κόβεται καὶ ράβεται στὰ μέτρα τῶν ἐκάστοτε ἰδεολογικῶν ἀπόψεων! Ἡ Ἱστορία καταγράφεται ὡς ἒχει! Τὸ μόνο ποὺ μποροῦμε νὰ προσθέσουμε ἐμεῖς, εἶναι ἡ κριτική μας…
Γιὰ αὐτὸ…
Διαβάζουμε στὸ Μῆλο τῆς Ἒριδας τοῦ C. M. Woodhouse σελ. 214-215:
«…[…]… Καὶ οἱ δύο αὐτὲς ἐπιχειρήσεις (σμ. ἀνατίναξη γέφυρας Γοργοποτάμου καὶ ἀνατίναξη γέφυρας Ἀσωποῦ) ἒφεραν τὸ ἲδιο ἀποτέλεσμα στὴν ἲδια σιδηροδρομικὴ γραμμή. Ἡ πρώτη ὃμως ἒγινε ἀπὸ μία βρετανικὴ δύναμη καὶ ἀπὸ δυνάμεις άνταρτῶν καὶ τοῦ ΕΛΑΣ καὶ τοῦ ΕΔΕΣ. Ἡ δεύτερη ἒγινε μόνο ἀπὸ βρετανικὴ δύναμη, χωρὶς καμιὰ συμμετοχὴ ἀνταρτῶν.
Ἡ ἐξήγηση βρίσκεται στὸ ὃτι τὸ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ δὲν εἶχε πρόθεση νὰ πάρει μέρος σὲ καμία ἀπὸ τὶς δύο ἐπιχειρήσεις. Στὴν πρώτη ἐξαναγκάσθηκαν, ἐνὼ στὴν δεύτερη ὂχι. Ὃταν ἡ πρώτη ὀμάδα Βρετανῶν ἀλεξιπτωτιστῶν ἒπεσε στὴν Ἑλλάδα τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1942, προσγειώθηκε πολὺ κοντὰ στὴν γέφυρα τοῦ Γοργοποτάμου καὶ στὴν μονάδα τοῦ ΕΛΑΣ ποὺ διοικοῦσε ὁ Ἂρης Βελουχιώτης. Ὁ Ζέρβας βρισκόταν 100 μίλια μακριά, στὰ δυτικά.

Το χρονικό της έναρξης του αντιστασιακού Αγώνα της οργάνωσης Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ) σύμφωνα με τον Στυλιανό Χούτα

Ο Ναπολέων Ζέρβας ανεχώρησε στις 23/07/1942 απ’ την Αθήνα με κατεύθυνση την επαρχία Βάλτου στην βόρεια Αιτωλοακαρνανία με σκοπό να ξεκινήσει τον αντάρτικο αγώνα του. Λόγω του ότι ο ΕΔΕΣ αναπτύχθηκε και έδρασε κυρίως στην Ήπειρο έχει δημιουργηθεί η λανθασμένη εντύπωση ότι ξεκίνησε από εκεί. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η επαρχία Βάλτου ήταν η πρώτη του τοπική επιλογή για το ξεκίνημα του αντάρτικου.
Τους λόγους της επιλογής του Βάλτου τους αναφέρει ο ίδιος σε άρθρο του στην εφημερίδα Ακρόπολη στις 22-11-1949:
Η απαρχή του εθνικού αγώνα του ΕΔΕΣ του Ζέρβα λοιπόν έγινε στην επαρχία Βάλτου, όπου είχε ήδη ιδρυθεί η φιλοβασιλική Ανεξάρτητη Εθνική Οργάνωση Βάλτου, της οποίας αρχηγός ήταν ο γιατρός Στυλιανός Χούτας. Η επαρχία Βάλτου ήταν μία φτωχή ορεινή περιοχή, όπου όμως είχαν εγκαταλειφθεί πολλά όπλα απ’τον υποχωρούντα ελληνικό στρατό το 1941. Αργότερα, αυτό βοήθησε σημαντικά την ανάπτυξη του εθνικού αντιστασιακού κινήματος στην περιοχή. Οι Βαλτινοί είχαν οργανωθεί απ’τις αρχές του 1942 στην προαναφερόμενη οργάνωση η οποία βέβαια αντιμετώπιζε σημαντικές δυσκολίες. Π.χ. τον Απρίλιο του 1942 συνελλήφθη απ’τους Ιταλούς ο Χούτας πρωτού τελικά αφεθεί ελεύθερος, ενώ η έλλειψη οικονομικών πόρων ήταν ανασταλτικός παράγοντας για την περαιτέρω ανάπτυξη.
Τέλος Ιουλίου του 1942 φθάνει με άκρα μυστικότητα στον Βάλτο ο Ζέρβας συνοδευόμενος από 4 συντρόφους του (Μυριδάκης, Παπαδάκης, Πυρομάγλου, Κωτσάκης), και έρχεται σε επαφή με τον φίλο του Δημήτρη Ίσκο στο χωριό Δούνιστα. Ο Ζέρβας κυκλοφορούσε με το ψευδώνυμο «Νίκος Σουλιώτης». Ο Ίσκος όμως αποδεικνύεται λανθασμένη επιλογή. Έστειλε τον Ζέρβα και τους συντρόφους του να διαμένουν σε στάνες στα ορεινά του Βάλτου, με σκοπό να τον προστατέψει όπως έλεγε. Στην πραγματικότητα εκμεταλλευόταν την περίσταση και απομυζούσε τις λίρες που είχε πάνω του ο Ζέρβας για οργάνωση αντάρτικου, για να του δίνει τρόφιμα. Είχε βγάλει επίσης την φήμη ότι αυτοί που κρύβονταν στις στάνες ήταν μαυραγορίτες. Παράλληλα χανόταν το μεγαλύτερο μέρος του υλικού που έστελνε στο βουνό η οργάνωση του ΕΔΕΣ για την ανάπτυξη του αντάρτικου, ενώ το ίδιο συνέβη και με το υλικό από μία συμμαχική ρίψη που έγινε στις 27/08/1942. Ο Ζέρβας ήταν ουσιαστικά σε απομόνωση με μόνο σύνδεσμο στην περιοχή τον αναξιόπιστο Ίσκο.

Ναπολέων Ζέρβας: Ένας αληθινός πολέμαρχος

«Έχει ο τακτικός στρατός άλλον άντρα σαν κι’ αυτόν;» αυτά τα λόγια φέρεται να είπε ο Άρης Βελουχιώτης στους αντάρτες του, για τον στρατηγό Ναπολέοντα Ζέρβα. Η παραδοχή αυτή και μόνο απο τον Άρη, τον μεγαλύτερο πολέμιο του Στρατηγού, είναι αρκετή για να αναιρέσει τις όποιες κατηγορίες-θεωρίες αναπτύχθηκαν απο την αριστερά, απο την μεταπολίτευση και μετά.
Ο Ζέρβας γεννήθηκε το 1891 στην Άρτα, πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Ζέρβας- πολέμησε το 1897 για την απελευθέρωση της Κρήτης απο τους Τούρκους-και μητέρα του η Ευανθία το γένος Κωνσταντοπούλου. Η οικογένεια των Ζερβαίων, σα γνήσια Σουλιώτικη φάρα, πρωτοστάτησε στους αγώνες κατά του Αλή πασά και πολλοί απο αυτούς υπήρξαν οπλαρχηγοί στα χρόνια της Επανάστασης του 1821. Ο ίδιος ο Ζέρβας υπαινισσόταν την ιστορική καταγωγή του λέγοντας πολλές φορές: «Είμαι Ναπολέων, είμαι και Ζέρβας».
Το 1910 κατατάσσεται ως εθελοντής οπλίτης στο στράτευμα, τα χρόνια είναι δύσκολα απαιτούν αγώνες και θυσίες και ο ίδιος το ξέρει καλά. Επηρεασμένος απο το κίνημα στο Γουδί και τον «Στρατιωτικό σύνδεσμο» είναι φανατικός υποστηρικτής του Ελευθερίου Βενιζέλου. Πολεμά στους Βαλκανικούς και προάγεται τιμητικά στο βαθμό του Ανθυπασπιστή «επ’ανδραγαθία». Το 1914 αποφοιτά απο τη Σχολή Υπαξιωματικών. Σάν γνήσιος Φιλελεύθερος και σφόδρα αντιβασιλικός στα χρόνια του Εθνικού Διχασμού προσχωρεί στο κίνημα της «Εθνικής Αμύνης» το 1916. Μάλιστα για ένα διάστημα θα διατελέσει και υπασπιστής της τριανδρίας Βενιζέλου-Δαγκλή-Κουντουριώτη.
Το 1917 πολεμά στο Μακεδονικό μέτωπο εναντίον των Γερμανοβουλγάρων. Εξαιτίας του θάρρους και της ανδρείας του το 1920 φτάνει στο βαθμό του Ταγματάρχη «επ’ ανδραγαθία». Το ’21 επιστρέφει ο βασιλίας Κωνσταντίνος και ο Ζέρβας, μαζί με μια ομάδα βενιζελικών αξιωματικών εξορίζεται αυτοβούλως στην Κωνσταντινούπολη. Επιστρέφει στο στράτευμα μετά την Μικρασιατική καταστροφη ως Ταγματάρχης. Το καλοκαίρι του 1925 διορίζεται Φρούραρχος Αθηνών απο το στρατιωτικό καθεστώς του Πάγκαλου.
Ένα χρόνο μετά θα αλλάξει «στρατόπεδο» και θα ανατρέψει τον Πάγκαλο στο πλευρό του Γεωργίου Κονδύλη. Παρ’ όλα αυτα ο Κονδύλης θα αξιώσει τη διάλυση των δύο Ταγμάτων Δημοκρατικής Φρουράς, των οποίων ηγούνταν οι Ζέρβας, Ντερτιλής. Αποτέλεσμα ήταν οι αιματηρές συγκρούσεις στο κέντρο της Αθήνας και η οριστική διάλυση των Ταγμάτων. Οι δύο αξιωματικοί πέρασαν απο Στρατοδικείο και αμνηστεύτηκαν αργότερα (1928) απο την κυβέρνηση του Βενιζέλου.
Ο Ζέρβας αποστρατεύεται με τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη. Την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά ακόμη και στον πόλεμο του ’40 δεν του επετράπη να πολεμήσει τον εισβολέα. Σύντομα όμως θα οδηγούνταν στην κορύφωση ενός προσωπικού μεγαλείου, ικανού να τον συμπεριλάβει στο πάνθεο των Ηρώων της νεότερης Ελληνικής ιστορίας.
Στις 27 του Απρίλη του 1941 οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα. Στις 14 Απριλίου ο Ζέρβας θα φυλακισθεί στο στρατόπεδο Μακρυγιάννη για δύο ολόκληρες βδομάδες. Γράφει ο έμπιστος του Ζέρβα, Μιχάλης Μυριδάκης ( Αγώνες της Φυλής – Εθνική Αντίσταση ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ 1941-1944, τόμος Ά, σελ. 15):

Μην αγαπάς στα μουγκά. Φώναξέ το!

Ένα λάθος που διαπράττουμε είναι να αγαπάμε από μέσα μας. Στα μουγκά. Μόνοι μας. Διακριτικά, συμβολικά, ντροπαλά, αφαιρετικά, sotto voce.
Είναι λάθος! Αγαπάμε και το δείχνουμε.
Αγκαλιάζουμε σφιχτά τους δικούς μας, τους αγαπημένους μας κάθε μέρα, κάθε στιγμή και τους αγαπάμε φωναχτά. Τους μεταδίδουμε αυτό που αισθανόμαστε, τα αισθήματά μας εκφράζονται με το λόγο και υλοποιούνται με πράξεις αγάπης και αφοσίωσης. Να το ξέρουν, να το νιώθουν, να το ακούν. Δεν χρειάζεται να το μαντεύουν ή να το ζητούν. Ας το προσφέρουμε γενναιόδωρα.
Να γινόμαστε κουραστικοί, να επαναλαμβανόμαστε, δεν πειράζει καθόλου. Να λέμε “σ’ αγαπώ” σ’ αυτούς που πραγματικά αγαπάμε, δεν θα μας πέσει η μούρη. Ας είναι η αγκαλιά συμβόλαιο αγάπης, ασφάλειας και θαλπωρής για όσο υπάρχουμε.
Όσοι έχουν χάσει ανθρώπους αγαπημένους και δεν πρόλαβαν να τους εκφράσουν φωναχτά τα αισθήματά τους, ξέρουν. Υπάρχει μεγαλύτερη απελπισία από το να έχουν φύγει ανεπιστρεπτί άνθρωποι χωρίς να μάθουν πόσο σημαντικοί ήταν για σένα; Η συνειδητοποίηση ότι ποτέ δεν θα έχεις ξανά την ευκαιρία να τους το πεις; Γυρνούν ορφανές αγκαλιές στους δρόμους κοιτώντας το νυχτερινό ουρανό. Μόνο η αγάπη μπορεί να αναμετρηθεί με το σκοτάδι. Και να το νικήσει.

Αλήθεια, δεν κουράστηκες να κρύβεσαι στο καβούκι σου;

Της Χρύσας Λεϊμονή.
Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη σε μένα. Τι είναι αυτό που με κάνει να φοβάμαι τόσο πολύ πως δεν θα τα καταφέρω; Γιατί οι άλλοι δοκιμάζουν ενώ εγώ δεν επιχειρώ καν…
Γιατί με καταδικάζω σε μια ανημποριά χωρίς να έχω αποπειραθεί να δοκιμάσω ποτέ μου; Μήπως είμαι άχρηστη; Μήπως κουτή;
Όχι, φωνάζει πεισματικά μέσα μου μια φωνούλα.
Απλώς δειλή.
Δειλιάζεις να πάρεις ρίσκα και βολεύεσαι στα εύκολα και τα σίγουρα. Οτιδήποτε είναι έξω από τα συνηθισμένα είναι για σένα κακό, δύσκολο και απαγορευμένο.
Ή μάλλον δεν είναι, απλώς έτσι φαντάζει σε σένα. Η δυσκολία σε τρομάζει διότι φοβάσαι να αποτύχεις μην τυχόν και κακοχαρακτηριστείς. Μην τυχόν και κολλήσεις τη ρετσινιά του αποτυχημένου, του φλώρου, του αδύναμου.
Ένα πράγμα δεν έχεις καταλάβει όμως, πως αυτή την ταμπέλα πρόλαβες και τη κόλλησες εσύ ο ίδιος, πριν από όλους στον εαυτό σου. Την έβαλες, την πίστεψες και στο τέλος την υιοθέτησες, την ενστερνίστηκες.
Και τώρα σε βολεύει και κρύβεσαι πίσω από αυτή μένοντας άπραγος και στάσιμος. Είναι η δικαιολογία σου για να βρίσκεσαι πάντα μέσα στα νερά σου διότι εκεί είναι πιο ασφαλή τα λημέρια.
Και τώρα, πόσο εύκολο είναι άραγε να ξεφύγεις από αυτόν τον φαύλο κύκλο στον οποίο μπήκες εσύ ο ίδιος οικειοθελώς;
Μάλλον αρκετά δύσκολο, διότι με τον καιρό ο φόβος γιγαντώνεται και η άνεση και η βολή δεν εγκαταλείπονται έτσι εύκολα.
Δες όμως, πόσο δυστυχισμένος είσαι εκεί μέσα; Δεν σε πνίγει το λιγοστό μέρος που έχεις φυλακίσει τον εαυτό σου; Ανασαίνεις με ευκολία; Γιατί περιορίζεις τις δυνατότητες και τα ταλέντα σου με αυτή την υποτίμηση προς το πρόσωπό σου;
Αλήθεια δεν κουράστηκες να κρύβεσαι στο καβούκι σου; Μέχρι πότε θα παίρνεις κλεφτές ανάσες;
Αν ναι, τότε σπάσε τα δεσμά σου, βγες εκεί έξω γέμισε τα πνευμόνια σου με καθαρό αέρα, πάρε κουράγιο και αυτοπεποίθηση από αγαπημένους ανθρώπους, ρίσκαρε, δοκίμασε, κάνε λάθη, μάθε, και ξαναπροσπάθησε πάλι από την αρχή, μέχρι να αγγίξεις ένα κομμάτι από την προσωπική σου ευτυχία.
Αν πάλι, δε θες να αφήσεις τη βολή σου, μείνε εκεί και συνέχισε να κάνεις ότι έκανες, μα να ξέρεις πως εκεί αργοπεθαίνεις μέσα στη μοναξιά και το σκοτάδι ενώ έξω ο κόσμος σε καλεί να ζήσεις.
αναπνοές

Κουλουμπής Ανδρέας Βαρύτονος

   




    Κουλουμπής Ανδρέας Βαρύτονος
    Ο Ανδρέας Κουλουμπής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936 και σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο από όπου αποφοίτησε παίρνοντας το Δίπλωμα του μονωδού με άριστα παμψηφεί, Α΄ Βραβείο.
    Σχεδόν αμέσως προσλήφθηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή ως Μονωδός και από το 1967 τραγουδά πάντα πρώτους ρόλους σε διάφορες όπερες των Verdi, Rossini, Puccini, Donizetti, Monteverdi, Mascagni, Giordano, Prokofieff, Wagner, Bellini, Mozart, Mussorgski, Massenet, Καλομοίρη, Σαμάρα, Σκλάβου, Tschaikowsky Leoncavallo και άλλων.
    Έχει κάνει πολλές ηχογραφήσεις στην Ελληνική Ραδιοφωνία και πολλές εμφανίσεις ως σολίστ με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
    Η συνεργασία του με τον Μίκη Θεοδωράκη είναι πολύ ξεχωριστή γιατί ο συνθέτης τον θεωρεί σαν ιδεώδη ερμηνευτή, βαρύτονο, των μεγάλων χορωδιακών του έργων.
    Έχει δώσει πολλά ατομικά ρεσιτάλ σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού.
    Η δραστηριότητά του στο χώρο της όπερας δεν περιορίζεται μόνο στην Ελλάδα γιατί ο Ανδρέας Κουλουμπής έχει τραγουδήσει σε πολλά θέατρα και Φεστιβάλ του Εξωτερικού, πάντα με κολακευτικότατες κριτικές από τον πολιτικό και τον καλλιτεχνικό τύπο.
    Τα τελευταία χρόνια εκτός από τη δραστηριότητά του στην όπερα εκδηλώνει και μια εξειδικευμένη δραστηριότητα στο Παιδικό Θέατρο, σε συνεργασία με την εξαίρετη σύζυγό του ηθοποιό και σκηνοθέτρια Κάρμεν Ρουγκέρη, όπου, o Ανδρέας, σε πολλά έργα γράφει τους στίχους και τη μουσική των τραγουδιών.