Στοχασμοί πάνω στην ουσία του ψυχικού - ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ (2)

Στοχασμοί πάνω στην ουσία του ψυχικού - ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ (2)

Συνέχεια απο: Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Στοχασμοί πάνω στην ουσία του ψυχικού 2

Πρωτοεκδόθηκε στο Eranos-Jahrbuch 1946, με τον τίτλο «Der Geist der Psychologie» (Το πνεύμα της ψυχολογίας)

Αν και εγώ κατέληξα με καθαρά ψυχολογικούς συλλογισμούς στο να αμφιβάλλω περί της καθαρά ψυχικής ουσίας των αρχετύπων, η ίδια η ψυχολογία φαίνεται πως εξαναγκάζεται, μέσω των αποτελεσμάτων της φυσικής, να αναθεωρήσει τις θέσεις της. Η φυσική τής έδειξε το συμπέρασμά της, πως δηλ. στο επίπεδο των ατομικών μεγεθών απαιτείται ένας παρατηρητής εντός τής αντικειμενικής πραγματικότητας, και μόνο κάτω από αυτήν την προϋπόθεση είναι δυνατή μια ικανοποιητική εξήγηση. Αυτό σημαίνει από την μια, πως πάνω στην φυσική εικόνα του κόσμου προσκολλάται ένα υποκειμενικό βάρος, και από την άλλη, πως για την ερμηνεία της ψυχής είναι απαραίτητη η σύνδεσή της με το αντικειμενικό συνεχές του χωρο-χρόνου. Όσο δύσκολο είναι να παρασταθεί το φυσικό συνεχές, τόσο αδιαφανής είναι και η αναγκαίως παρούσα ψυχική πτυχή του. Ύψιστη θεωρητική σημασία έχει η σχετική, ή τμηματική ιδιότητα της ψυχής και του φυσικού συνεχούς, γιατί η ιδιότητα αυτή σημαίνει μια τεράστια απλοποίηση, αφού γεφυρώνει την φαινομενική ασυμβατότητα μεταξύ του φυσικού και του ψυχικού κόσμου. Αυτό βέβαια δεν γίνεται με παραστατικό τρόπο, αλλά από την πλευρά τής φυσικής με μαθηματικές εξισώσεις, και από την πλευρά της ψυχολογίας μέσω προτάσεων που προκύπτουν από την εμπειρία, δηλαδή τα αρχέτυπα, τα περιεχόμενα των οποίων, εάν υπάρχουν, δεν μπορούν να παρασταθούν με την φαντασία. Τα αρχέτυπα κάνουν την εμφάνισή τους κατά την παρατήρηση και την εμπειρία, δηλαδή με το να διενεργούν διάταξη των παραστάσεων, πράγμα που συμβαίνει ασυνείδητα, και γι’ αυτό αναγνωρίζεται πάντα εκ των υστέρων. Τα αρχέτυπα αφομοιώνουν υλικό-εικόνες που χωρίς αμφιβολία προέρχονται από τον κόσμο των φαινομένων, και με την αφομοίωση αυτή το υλικό γίνεται ορατό και ψυχικό. Για τον λόγο αυτό, το υλικό αυτό προσλαμβάνεται εξ αρχής ως ψυχικό μέγεθος, στον ίδιο βαθμό δικαιολογημένα, όπως και τα άμεσα αντιληπτά φυσικά φαινόμενα τα αντιλαμβανόμαστε στον ευκλείδειο χώρο (τον τρισδιάστατο, χωρίς καμπύλωση χώρο). Μόνο η ερμηνεία ψυχικών φαινομένων με την πιο μικρή φωτεινότητα μάς εξαναγκάζει να υποθέσουμε πως τα αρχέτυπα πρέπει να έχουν μια μη-ψυχική πτυχή. Ώθηση για να βγει αυτό το συμπέρασμα δίνουν τα φαινόμενα συγχρονότητας, τα οποία συνδέονται με την δράση ασυνείδητων παραγόντων, και τα οποία γινόταν μέχρι τώρα αντιληπτά ως «τηλεπάθεια» κτλ., και για τον λόγο αυτό απορρίπτονταν. Ο σκεπτικισμός όμως θα έπρεπε να ισχύει μόνο για τις εσφαλμένες θεωρίες, και όχι για επιβεβαιωμένα γεγονότα. Κανένας αμερόληπτος παρατηρητής δεν μπορεί να τα απορρίψει. Η αντίσταση ως προς την αναγνώρισή τους οφείλεται κυρίως στην απέχθεια προς μια  αποδιδόμενη στην ψυχή υπερφυσική ικανότητα, δηλαδή την ικανότητα πρόβλεψης. Οι πολυποίκιλες και περίπλοκες πτυχές τέτοιων φαινομένων εξηγούνται πλήρως, όπως μπόρεσα να το διαπιστώσω, εάν παραδεχθούμε την ύπαρξη ενός σχετικού προς την ψυχή  χωροχρονικού συνεχούς. Όταν ένα ψυχικό περιεχόμενο περάσει το κατώφλι του συνειδητού, εξαφανίζονται τα συγχρονιστικά παράπλευρα φαινόμενα. Ο χώρος και ο χρόνος προσλαμβάνουν τον συνηθισμένο, απόλυτο χαρακτήρα τους, και η συνείδηση είναι πάλι απομονωμένη στο υποκείμενό της. Εδώ έχουμε μια περίπτωση, την οποία μπορούμε να περιγράψουμε με την μεγαλύτερη ακρίβεια, με τον γνωστό από την φυσική όρο: «συμπληρωματικότητα». Όταν ένα ασυνείδητο περιεχόμενο μεταβεί στη συνείδηση, τότε παύει η συγχρονιστική του εκδήλωση. Και αντίστροφα, με την μετατόπιση του υποκειμένου σε μιαν ασυνείδητη κατάσταση (trance), μπορούν να προκληθούν συγχρονιστικά φαινόμενα. Η ίδια σχέση συμπληρωματικότητας μπορεί να παρατηρηθεί σε όλες εκείνες τις συχνές και για την ιατρική εμπειρία συνηθισμένες περιπτώσεις, κατά τις οποίες, ορισμένα κλινικά συμπτώματα εξαφανίζονται, όταν συνειδητοποιηθούν τα αντίστοιχα ασυνείδητα περιεχόμενά τους. Είναι επίσης γνωστό, πως μπορούν να προκληθούν συγκεκριμένα ψυχοσωματικά φαινόμενα, τα οποία είναι πέραν από την βούληση, μέσω της ύπνωσης, δηλαδή μέσω του περιορισμού του συνειδητού.  Ο Pauli  διατυπώνει αυτή την σχέση συμπληρωματικότητας, την οποία εκφράζουμε εδώ, από πλευράς της φυσικής ως εξής: «Επαφίεται στην ελεύθερη επιλογή του πειραματιστή (και αντίστοιχα του παρατηρητή στην ψυχολογία)..., ποιες γνώσεις θέλει να αποκτήσει και ποιες να χάσει. Ή για να το πούμε λαϊκά, αν θέλει να μετρήσει το Α και να καταστρέψει το Β, ή να καταστρέψει το Α και να μετρήσει το Β. Δεν είναι όμως δοσμένο να κερδίζει, χωρίς να χάνει κάποιες». Κι αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για την σχέση που έχει η στάση της φυσικής ως προς την στάση τής ψυχολογίας. Η φυσική προσδιορίζει μεγέθη και την σχέση που έχει το ένα προς το άλλο, η ψυχολογία όμως προσδιορίζει ποιότητες, χωρίς να μπορεί να μετρήσει κάποια μεγέθη. Παρ' όλα αυτά, και οι δυο επιστήμες καταλήγουν σε έννοιες, οι οποίες είναι σε σημαντικό βαθμό παραπλήσιες. Ο C.A.Meier έχει υποδείξει τον παραλληλισμό μεταξύ ψυχολογικής και φυσικής ερμηνείας στο δοκίμιό του : «Moderne Physik-Moderne Psychologie». Λέει: «και οι δυο επιστήμες, μετά από πολύχρονη εργασία χωρίς μεταξύ τους συνεργασία, έχουν μαζέψει παρατηρήσεις και επαρκή συστήματα σκέψης. Και οι δυο επιστήμες έφτασαν σε συγκεκριμένα όρια, που έχουν ουσιαστικά κοινό χαρακτήρα (τα όρια). Το αντικείμενο έρευνας και ο άνθρωπος με τα αισθητήρια και τα όργανα γνώσης του (μαζί με τις προεκτάσεις τους, δηλαδή τα όργανα και τις μεθόδους μέτρησης), βρίσκονται σε μιαν άρρηκτη συσχέτιση. Αυτή η συσχέτιση είναι συμπληρωματικότητα, τόσο στην φυσική όσο και στην ψυχολογία». Μεταξύ φυσικής και ψυχολογίας υπάρχει μάλιστα μια «αληθής και δικαιολογημένη σχέση συμπληρωματικότητας».

Μόλις ελευθερωθεί κανείς από την μη επιστημονική δικαιολογία, πως πρόκειται απλά περί τυχαίας σύμπτωσης, θα δει πως τα εν λόγω φαινόμενα δεν είναι με κανέναν τρόπο σπάνια, αλλά σχετικά συχνά γεγονότα. Η παρατήρηση αυτή συμφωνεί πλήρως με τα αποτελέσματα περί στατιστικής, στα οποία έφτασε ο Rhine (βιολόγος, ιδρυτής του πρώτου εργαστηρίου παραψυχολογίας στο Duke University). Η ψυχή δεν είναι με κανέναν τρόπο ένα χάος που αποτελείται από αυθαιρεσίες και τυχαιότητεςL=(mv²)/2 περιέχει τους παράγοντες μάζα (m) και ταχύτητα (v),που μας φαίνονται ασύμβατοι προς την ουσία της εμπειρικής ψυχής. Και όταν η ψυχολογία επιμένει να χρησιμοποιεί την δική της έννοια της ενέργειας για να εκφράσει την ενέργεια της ψυχής, δεν χρησιμοποιεί φυσικά κανέναν μαθηματικό τύπο, αλλά μιαν αναλογία του. Αυτή όμως είναι μια παλαιότερη άποψη, από την οποία προέκυψε η έννοια της ενέργειας στην φυσική. Η έννοια της ενέργειας στην φυσική προέρχεται από παλαιότερη, μαθηματικά μη προσδιορισμένη χρήση του όρου, που εν τέλει προέρχεται από μιαν αρχαϊκή αντίληψη του «εξαιρετικά αποτελεσματικού (ενεργού)». Αυτή είναι η λεγόμενη έννοια του mana (στην γλώσσα Kiswahili το mana σημαίνει «σημασία»), που δεν περιορίζεται μόνο στην Μελανησία, αλλά απαντάται και στην ολλανδική Ινδία και την ανατολική ακτή της Αφρικής. Τον απόηχο αυτού του όρου βρίσκουμε στα λατινικά στους όρους numen και genius (genius loci -το πνεύμα κάποιου τόπου). Η χρήση του όρου libido στην νεότερη ιατρική ψυχολογία, έχει μιαν απρόσμενη πνευματική συγγένεια με το πρωτόγονο mana. Η αρχετυπική αυτή αντίληψη δεν είναι με κανέναν τρόπο μόνο πρωτόγονη, αλλά διακρίνεται από την έννοια της ενέργειας όπως την ορίζει η φυσική, με το να είναι κυρίως ποιοτική, και όχι ποσοτική έννοια. Στην θέση τής ακριβούς μετρήσεως των ποσοτήτων, η ψυχολογία βάζει έναν "στο περίπου" προσδιορισμό των εντάσεων. Για τον προσδιορισμό αυτόν χρησιμοποιείται η λειτουργία της αίσθησης( αξιολόγηση). Η λειτουργία της αίσθησης αντιστοιχεί στην ψυχολογία στην μέτρηση της φυσικής. Οι ψυχικές εντάσεις και οι βαθμιαίες διαφορές τους, υποδεικνύουν ποσοτικά προσδιορισμένες διαδικασίες, οι οποίες όμως είναι απροσπέλαστες στην άμεση παρατήρηση και μέτρηση. Ενώ οι διαπιστώσεις τής ψυχολογίας είναι στην ουσία ποιοτικές, κατέχει κατά κάποιον τρόπο και μια λανθάνουσα «φυσική» ενέργεια, γιατί τα ψυχικά φαινόμενα επιτρέπουν την διαπίστωση και μιας κάποιας ποσοτικής πτυχής. Αν οι ποσότητες αυτές μπορούσαν να μετρηθούν, η ψυχή θα έπρεπε να εμφανίζεται ως κάτι το οποίο κινείται στον χώρο, και πάνω στο οποίο μπορεί να εφαρμοστεί ο τύπος για την ενέργεια. Και επειδή η μάζα και η ενέργεια έχουν την ίδια ουσία, έτσι οι έννοιες μάζα και ταχύτητα θα έπρεπε να είναι κατάλληλες για την ψυχή, εφόσον η ψυχή επιδεικνύει μιαν ενέργεια η οποία διαπιστώνεται στον χώρο. Με άλλα λόγια, θα έπρεπε να έχει μια πτυχή, με την οποία θα εμφανιζόταν ως μάζα εν κινήσει. Και αν κανείς δεν θέλει να υποθέσει μιαν αρμονία ως υπόβαθρο, εν σχέσει προς τα φυσικά και ψυχικά γεγονότα, τότε μπορεί να υποτεθεί μόνο η αλληλεπίδραση. Η τελευταία υπόθεση όμως απαιτεί μια ψυχή, η οποία αγγίζει κατά κάποιον τρόπο την ύλη, και αντίστροφα, μιαν ύλη με λανθάνουσα ψυχή. Από αυτή την διατύπωση δεν είναι πολύ μακριά μερικές διατυπώσεις της μοντέρνας φυσικής (Eddington, Jeans,…). Εδώ πρέπει να υπενθυμίσω την ύπαρξη παραψυχολογικών φαινομένων, η ύπαρξη των οποίων έχει βέβαια αξία μόνο γι’ αυτούς που είχαν την ευκαιρία να τα παρατηρήσουν επαρκώς οι ίδιοι.

Αν οι στοχασμοί αυτοί στέκουν, θα προέκυπταν σημαντικά συμπεράσματα για την ουσία τής ψυχής. Η αντικειμενική της φύση θα ευρίσκετο τότε σε στενή συσχέτιση, όχι μόνο με τα φυσιολογικά και βιολογικά φαινόμενα, αλλά και με αυτά της φυσικής, και μάλιστα της ατομικής φυσικής. Όπως θα έχει φανεί από την παρουσίασή μου, πρόκειται κατ’ αρχάς για τη διαπίστωση ορισμένων αναλογιών, από την ύπαρξη των οποίων  δεν μπορεί όμως να βγει το συμπέρασμα, πως η συσχέτιση έχει αποδειχθεί. Με βάση τη γνώση που έχουν προς το παρόν η φυσική και η ψυχολογία, πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με την απλή ομοιότητα ορισμένων θεμελιωδών στοχασμών. Οι υπάρχουσες αναλογίες είναι όμως αρκετά σημαντικές, έτσι ώστε να δικαιολογείται και η επισήμανσή τους.

Αμέθυστος

Στοχασμοί πάνω στην ουσία του ψυχικού - ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ

Στοχασμοί πάνω στην ουσία του ψυχικού - ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ

Theoretische Überlegungen zum Wesen des Psychischen

Στοχασμοί πάνω στην ουσία του ψυχικού ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ

Πρωτοεκδόθηκε στο Eranos-Jahrbuch 1946, με τον τίτλο «Der Geist der Psychologie» (Το πνεύμα της ψυχολογίας)

Nachwort
Επίμετρο

Οι αντιλήψεις οι οποίες χρησιμοποιούνται για να εξηγηθεί τι είναι το ασυνείδητο, συχνά γίνονται αντικείμενο παρεξήγησης. Για τον λόγο αυτό θέλω να συζητήσω λεπτομερέστερα δυο κύριες προκαταλήψεις, αναφορικά κυρίως προς την προηγηθείσα διαπραγμάτευση.

Αυτό που πάνω απ’ όλα κάνει αδύνατη την κατανόηση(τι είναι το αρχέτυπο), είναι συχνά η άκαμπτη προϋπόθεση, πως λέγοντας αρχέτυπο εννοούμε μια εκ γενετής αντίληψη.  Κανένας βιολόγος δε θα σκεφτεί πως κάθε άτομο αποκτά κάθε φορά εκ νέου το γενικό πλάνο της συμπεριφοράς του. Υπάρχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα πως τα νεαρά πουλιά κτίζουν τις χαρακτηριστικές φωλιές, ακριβώς επειδή είναι πουλιά του συγκεκριμένου είδους, και όχι κουνέλια. Έτσι είναι πιθανότερο πως ένας άνθρωπος θα έχει εκ γενετής ανθρώπινη συμπεριφορά, και όχι αυτήν ενός ιπποπόταμου, ή καθόλου συμπεριφορά. Στην χαρακτηριστική συμπεριφορά ανήκει και η φυσική του φαινομενολογία, που διαφέρει από αυτήν ενός πουλιού ή ενός τετραπόδου. Τα αρχέτυπα είναι τυπικά πλαίσια συμπεριφοράς (Verhaltensformen), τα οποία όταν συνειδητοποιηθούν, παρουσιάζονται ως αντιλήψεις, όπως και κάθε τι που γίνεται περιεχόμενο του συνειδητού. Και επειδή πρόκειται για χαρακτηριστικές ανθρώπινες συμπεριφορές, έτσι δεν είναι θαυμαστό να συναντούμε στα άτομα ψυχικές μορφές, που δεν απαντιούνται μόνο στην πρόσφατη ιστορία, αλλά πάνε χιλιετίες πίσω, πράγμα που μας αποκαλύπτει σήμερα η αρχαιολογία.

Αν θέλουμε να αποδείξουμε, ότι μια ψυχική μορφή δεν είναι ένα μοναδικό, ανεπανάληπτο γεγονός, αλλά συνηθισμένο, χαρακτηριστικό, αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ένα τρόπο: πρώτα πρέπει εγώ ο ίδιος να μαρτυρήσω, κάτω από τις αναγκαίες δικλείδες, πως παρατήρησα το ίδιο πράγμα σε διάφορα άτομα. Επιπλέον, και άλλοι πρέπει να επιβεβαιώσουν το γεγονός αυτό, κάνοντας τις ίδιες παρατηρήσεις. Πρέπει επίσης να διαπιστωθεί, αν παρόμοια ή ίδια φαινόμενα παρατηρούνται στους πολιτισμούς άλλων λαών και φυλών, όπως και στα κείμενα από περασμένους αιώνες και χιλιετίες. Η μέθοδος μου αλλά και το γενικό θεωρητικό πλαίσιο βασίζεται σε ατομικά ψυχικά γεγονότα, τα οποία δεν διαπίστωσα μόνο εγώ, αλλά και άλλοι παρατηρητές. Το μαζεμένο υλικό από την λαϊκή παράδοση, την μυθολογία και την ιστορία, έχει ως πρωταρχικό σκοπό την απόδειξη, πως το ψυχικό γίγνεσθαι παρουσιάζει μια σταθερότητα στον χώρο και στον χρόνο. Εφόσον το νόημα των χαρακτηριστικών μορφών, οι οποίες προέκυψαν ατομικά, έχει μεγάλη σημασία και η γνώση των οποίων παίζει σπουδαίο ρόλο, είναι αναπόφευκτο, πως και το μυθολόγημα, αναφορικά προς το περιεχόμενο του, θα μπει σε κάποιο φως. Με αυτό βέβαια δεν εννοείται, πως ο σκοπός της έρευνας είναι η ερμηνεία του μυθολογήματος. Αλλά ακριβώς εδώ κυριαρχεί η διαδεδομένη προκατάληψη, πως η ψυχολογία των λεγόμενων ασυνείδητων διαδικασιών είναι ένα είδος φιλοσοφίας, η οποία είναι προορισμένη να εξηγεί τα μυθολογήματα.  Η προκατάληψη αυτή δυστυχώς, παραβλέπει επίτηδες, πως η ψυχολογία μας βασίζεται σε παρατηρούμενα γεγονότα και όχι σε φιλοσοφικές υποθέσεις. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις διάφορες μορφές-μάνταλα οι οποίες εμφανίζονται στα όνειρα και στις φαντασίες: μια απερίσκεπτη κριτική θα μπορούσε να ισχυριστεί-πράγμα που έγινε-πως εισάγουμε στην ερμηνεία της ψυχής την ινδική ή την κινέζικη φιλοσοφία. Αυτό όμως που στην πραγματικότητα έγινε, είναι η σύγκριση των ατομικών ψυχικών γεγονότων προς φανερώς συγγενή συλλογικά φαινόμενα. Η εσωστρεφής τάση της ανατολικής φιλοσοφίας έφερε στο φως ακριβώς εκείνο το υλικό, που θα παρουσίαζαν όλες οι εσωστρεφείς στάσεις σε όλες τις εποχές και σε κάθε τόπο πάνω στη γη. Η μεγάλη δυσκολία βέβαια για τον κριτικό, είναι πως από προσωπική πείρα γνωρίζει τόσο λίγο τον εν λόγω υλικό, όσο γνωρίζει και την πνευματική κατάσταση ενός λάμα που «κατασκευάζει» μια μάνταλα. Αυτές οι προκαταλήψεις κάνουν αδύνατη την είσοδο στην μοντέρνα ψυχολογία, πολλών κατά άλλα επιστημονικώς διατεθειμένων. Υπάρχουν βέβαια και άλλα εμπόδια, τα οποία δεν μπορούν να ξεπεραστούν με την λογική. Σε αυτά δε θα αναφερθούμε.

Η ανικανότητα προς κατανόηση, ή η άγνοια του κοινού(που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα), δεν μπορεί να εμποδίσει την επιστήμη από το να κάνει συγκεκριμένες υποθέσεις, από την αβεβαιότητα των οποίων διδάσκεται. Ξέρουμε ακριβώς, πως τις καταστάσεις και τις διαδικασίες του ασυνειδήτου, δεν μπορούμε να γνωρίσουμε, όπως και οι φυσικοί δεν μπορούν να γνωρίσουν τι υπάρχει κάτω από τα φυσικά φαινόμενα. Το τι βρίσκεται πέρα από τον κόσμο των φαινομένων, δεν μπορούμε να το φανταστούμε. Γιατί δεν υπάρχει καμιά φαντασία, που να έχει πηγή η οποία βρίσκεται έξω από τον κόσμο των φαινομένων. Αν όμως θέλουμε να κάνουμε θεμελιώδεις σκέψεις περί της ουσίας του ψυχικού, χρειαζόμαστε ένα αρχιμηδικό σημείο, το οποίο και μόνο επιτρέπει μια κρίση. Και αυτό το σημείο μπορεί να είναι μόνο το μη-ψυχικό. Γιατί το ψυχικό, ως έκφραση ζωής, είναι προφανώς εγκατεστημένο σε μια μη ψυχική φύση. Αν και την τελευταία(η φύση αυτή) την αντιλαμβανόμαστε μόνο ως κάτι ψυχικό, υπάρχουν όμως αρκετοί λόγοι για να είμαστε πεπεισμένοι περί της αντικειμενικής της πραγματικότητας. Η επαφή μας με αυτήν, επειδή βρίσκεται πέραν των σωματικών μας ορίων, γίνεται μέσω των σωματιδίων του φωτός, τα οποία προσπίπτουν στον αμφιβληστροειδή μας. Η διάταξη των σωματιδίων αυτών περιγράφει μια εικόνα του κόσμου των φαινομένων, η ουσία του οποίου εξαρτάται, από την μια, από την κατασκευή της ψυχής η οποία υποδέχεται το ερέθισμα, και από την άλλη από κατασκευή του φωτός που μεταφέρει την πληροφορία.  Η συνείδηση η οποία προσλαμβάνει και αναπλάθει τα ερεθίσματα έδειξε πως είναι σε μεγάλο βαθμό ικανή προς ανάπτυξη, και έχει φτιάξει όργανα, με την βοήθεια των οποίων, η αντίληψη της όρασης και της ακοής επεκτάθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Με τον τρόπο αυτό επεκτάθηκε ο κόσμος των φαινομένων, ο οποίος έχει την θέση του πραγματικού κόσμου, όπως και ο υποκειμενικός κόσμος της συνείδησης, σε ανήκουστο βαθμό. Η ύπαρξη αυτής της αξιοσημείωτης συσχέτισης μεταξύ συνείδησης και του κόσμου των φαινομένων, μεταξύ της υποκειμενικής αντίληψης και των αντικειμενικών πραγματικών διαδικασιών, δηλαδή οι ενεργητικές τους αλληλεπιδράσεις, δεν χρήζουν αποδείξεως.

Επειδή ο κόσμος των φαινομένων παριστάνει ένα σύνολο διαδικασιών σε ατομική κλίμακα, είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε για παράδειγμα, εάν, αλλά και πως, τα φωτόνια μας επιτρέπουν να αποκτήσουμε μονοσήμαντη(σαφή) γνώση των ενεργειακών διαδικασιών οι οποίες βρίσκονται στην βάση της πραγματικότητας. Η εμπειρία έχει δείξει πως το φως, αλλά και η ύλη, συμπεριφέρονται και ως ξεχωριστά σωματίδια και ως κύματα. Αυτό το παράδοξο αποτέλεσμα έκανε αναγκαία, στο επίπεδο των ατομικών(της χημείας) μεγεθών, την παραίτηση από μια αιτιοκρατική περιγραφή της φύσης εντός του συνηθισμένου χωροχρόνου. Στην θέση της περιγραφής αυτής μπαίνουν ασαφή πεδία πιθανοτήτων εντός πολυδιάστατων χώρων, που παριστάνουν και το επίπεδο της γνώσης που έχουμε προς το παρόν. Στην βάση αυτής της ερμηνείας βρίσκεται μια έννοια της πραγματικότητας, η οποία (έννοια) λαμβάνει υπ’ όψιν τις αναπόφευκτες επιδράσεις του παρατηρητή πάνω στο παρατηρούμενο σύστημα. Λόγω αυτού του γεγονότος, η πραγματικότητα χάνει εν μέρει τον αντικειμενικό της χαρακτήρα, και πάνω στην φυσική εικόνα του κόσμου προσκολλάται μια υποκειμενική τάση.

Η εφαρμογή στατιστικών νόμων σε διαδικασίες στο ατομικό επίπεδο στην φυσική, έχει μια περίεργη αντιστοιχία στην ψυχολογία, όπου αυτή ερευνά τα θεμέλια της συνείδησης. Που σημαίνει ότι παρακολουθεί τις συνειδητές διαδικασίες, μέχρι σημείου που αυτές συσκοτίζονται, και το μόνο που διαπιστώνεται πια είναι οι ενέργειες που έχουν μια οργανωτική επίδραση πάνω στα περιεχόμενα της συνείδησης. Η διερεύνηση αυτών των ενεργειών εκθέτει το περίεργο γεγονός, πως αυτές προέρχονται από μια ασυνείδητη, δηλαδή αντικειμενική πραγματικότητα, η οποία όμως συμπεριφέρεται σαν μια υποκειμενική, δηλαδή σαν μια συνειδητότητα. Η πραγματικότητα η οποία βρίσκεται στην βάση των ενεργειών του ασυνειδήτου περικλείει επίσης το παρατηρούν υποκείμενο, και για τον λόγο αυτό έχει μια κατασκευή την οποία δεν μπορούμε να φανταστούμε. Είναι στην πραγματικότητα ότι πιο προσωπικά υποκειμενικό, και ταυτόχρονα γενικά αληθές, που σημαίνει πως παρατηρείται παντού, πράγμα που δεν ισχύει για τα περιεχόμενα της συνείδησης της προσωποκεντρικής φύσης. Η πτητικότητα, η αυθαιρεσία, η μοναδικότητα που η απλοϊκή διάνοια συνδέει με τις αντιλήψεις του ψυχικού, ισχύουν μόνο για το συνειδητό. Όχι όμως για το απόλυτα ασυνείδητο. Οι μονάδες ενέργειας του ασυνειδήτου, που μπορούν να προσδιοριστούν μόνο ποιοτικά και όχι ποσοτικά, δηλαδή τα λεγόμενα αρχέτυπα, έχουν μια φύση, την οποία δεν μπορούμε μετά βεβαιότητος να αποκαλέσουμε ψυχική.

Αμέθυστος  

Φωτογραφίσεις-«φωτιά» της Elizabeth Hurley

Published 20/06/2013 | By sfentona

Γεννήθηκε στο Hampshire της Αγγλίας το 1965 και σήμερα θεωρείται μία από τις πιο σέξι ηθοποιούς του Χόλιγουντ. Τη σιλουέτα της Elizabeth Hurley, που έχει πατήσει τα 48, ζηλεύουν σημέρα πολλές εικοσάρες.
Πρόσφατα η βρετανίδα σταρ σχεδίασε μια σειρά από μαγιό που γίνονται ανάρπαστα.
Δείτε τις συγκλονιστικές πόζες που μας χάρισε κατά τη διάρκεια της καριέρας της…

Πώς φώτισε η πανσέληνος γωνιές του πλανήτη

Πώς φώτισε η πανσέληνος γωνιές του πλανήτη

Ήταν η πρώτη φορά από το 1992 που η πανσέληνος βρέθηκε τόσο κοντά στη Γη και εκατομμύρια άνθρωποι ανά την υφήλιο είχαν τη δυνατότητα να απολαύσουν την εντυπωσιακή πραγματικά λάμψη του πιο κοντινού μας γείτονα.





Αεροπλάνο περνάει μπροστά από την πανσέληνο πάνω από το Σόμερσετ

Μνημείο Λίνκολν, Ουάσιγκτον D.C.
 
Μανχάταν, Νέα Υόρκη

Ανατολικό Λονδίνο

Η Πανσέληνος και η επιπτώσεις της στην αναπαραγωγική διαδικασία

Η Πανσέληνος και η επιπτώσεις της στην αναπαραγωγική διαδικασία

Η σελήνη ιδιαίτερα με την επιβλητικότερη φάση της, την πανσέληνο είναι ένα από τα πλέον προσφιλή αντικείμενα παρατήρησης, θαυμασμού και λογισμού από την γέννηση του ανθρώπου έως και σήμερα. Και ενώ οι μάγισσες, οι λυκάνθρωποι και άλλα εξωτικά παράξενα όντα ανήκουν πλέον στην σφαίρα της φαντασίας και ενώ ο άνθρωπος προσεδαφίστηκε αρκετές φορές στην επιφάνεια της «εξανεμίζοντας» κάθε παλαιά δοξασία και προκατάληψη εντούτοις υπάρχουν ακόμη και σήμερα ,πολλοί που ισχυρίζονται πως υπάρχει συσχετισμός ανάμεσα στον κύκλο του φεγγαριού και την δραστηριότητα πάνω στη γη .Δε ,νύκτες με πανσέληνο για πολλούς ιδιοκτήτες λιμνών ,ιδιαίτερα Ασιατών ,θεωρούνται σημαντικές γιατί υποστηρίζουν πως αυξάνεται η ωοτοκία των χρυσόψαρων . Λέτε?

Ακόμη και σήμερα η πανσέληνος «ευθύνεται» κατά πολλούς για την αύξηση της εγκληματικότητας ,των αυτοκτονιών, επιληπτικών και άλλων ψυχικών καταστάσεων καθώς επίσης και για την αύξηση των γεννήσεων αλλά και της γονιμότητας των ανθρώπων και των ζώων .Υπάρχουν μαρτυρίες αστυνομικών που μαρτυρούν πως όταν το φεγγάρι είναι γεμάτο δέχονται περίεργες.. κλήσεις . Οι κλήσεις για απόπειρες αυτοκτονίας ειδικά, σπάνε ρεκόρ...
Από ανθρώπους της υπαίθρου πολλά μπορούμε να ακούσουμε επίσης .Ακόμη και σήμερα , υλοτόμοι προτιμούν να κόβουν τα έλατα που προορίζονται για την χριστουγεννιάτικη αγορά την πρώτη πανσέληνο του Δεκεμβρίου γιατί πιστεύουνε πως τα φύλλα κρατιούνται πάνω στο δέντρο περισσότερο καιρό .Συλλέκτες βοτάνων επιλέγουν νύχτες με πανσέληνο για τις εξορμήσεις τους διότι πιστεύουν πως τότε τα βότανα περιέχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά ιχνοστοιχείων .Επίσης λένε πως τα σκυλιά και τα άλογα γίνονται πιο ανήσυχα .Ο λύκος στην θέα ενός γεμάτου φεγγαριού βγάζει τα ποιο μακρόσυρτα ουρλιαχτά.
Από την άλλη η επιστήμη, με πολυάριθμες μελέτες που είχαν ως στόχο την απάντηση στο κατά πόσο επηρεάζει η σελήνη την ζωή μας , δεν έχει βρει ποτέ συσχετισμό είτε θετικό ή αρνητικό ανάμεσα στον κύκλο του φεγγαριού και οποιαδήποτε ανθρώπινης δραστηριότητας. Επίσης η μαγνητική επίπτωση του φεγγαριού είναι πλέον μετρήσιμη και έτσι π.χ. ένα αυτοκίνητο που περνάει από δίπλα μας ενώ περπατάμε στο πεζοδρόμιο ασκεί πολύ μεγαλύτερη έλξη από ότι το φεγγάρι.
Αλλά αν θεωρήσουμε ότι όντως η σελήνη, εκτός από το να μας σαγηνεύει με την όψη της , δεν μας επηρεάζει σε τίποτε άλλο, τότε πως μπορούμε να ερμηνεύσουμε π.χ. αυτό που συμβαίνει κάθε φθινόπωρο, δύο νύχτες μετά την πρώτη πανσέληνο, όπου εκατομμύρια κοράλλια, την ίδια στιγμή, ελευθερώνουν τα ερωτικά τους κύτταρα και αναπαράγονται ,λες και κάποιος έδωσε το σύνθημα για αυτό το συγχρονισμό, που είναι βέβαια και αναγκαία συνθήκη για την διαιώνιση τους. Ή τα πεταλωτά καβούρια που τους καλοκαιρινούς μήνες με την εμφάνιση της πανσέληνου ξεχύνονται στις παραλίες για να αναπαραχθούν .
Μήπως λοιπόν έχουν δίκιο αυτοί που ισχυρίζονται πως ένα πλήρες φεγγάρι αυξάνει την διάθεση ωοτοκίας στα χρυσόψαρα και ότι και «δύσκολα» χρυσόψαρα που δεν έχουν την “διάθεση” να αναπαραχθούν άλλες ημέρες ,η πανσέληνος τα «ενεργοποιεί».
Όποιοι θα ήθελαν να διαπιστώσουν κατά πόσο ευσταθούν ή όχι τα παραπάνω και να προγραμματίσουν την αναπαραγωγή των ψαριών τους σύμφωνα με την πανσέληνο ,μπορούν να δουν παρακάτω τις ημερομηνίες της εμφάνισής της (ο κύκλος του φεγγαριού είναι 29.53 ημέρες) για το 2008:






Υγ.Ευχαριστώ τον Jonh Parker για την ιδέα αυτού του μικρού ας πούμε ,άρθρου και τον mikenuke για την σύνθεση της φωτογραφίας

__________________
«Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι,
οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς· οὕτως γὰρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται».
(Ματθ., ζ΄, 12)

---

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη SOCRATIS : 07-04-08 στις 11:42

Πανσέληνος είναι και περνά...

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Πανσέληνος είναι και περνά...

"Πασιφαής" η σελήνη απόψε...Πανσέληνος!!

 Δίσκος στη  λάμψη του γάργαρου νερού καθώς σκορπά την ασημόσκονή του και μονοπάτια χαράζει στη θάλασσα.

Μυστικά από τα φύλλα της καρδιάς διαβάζει κι ακούει σιγοψιθυρίσματα από αγκαλιές .
Φαντάζει εύθραστη,λεπτή, του φθινοπώρου θαμπή πανσέληνος μα πάντα ερωτική.
Τυλιγμένη με το σάλι της δροσιάς από μεταξωτή κλωστή που το υφάνανε νεράιδες σεργιανίζει στον ουρανό.
Έχει τα κέφια της και του κάνει τσαχπινιές .Τον ξεγελά καμιά φορά και γίνεται πλάνα κυρά.
 Μεθά στη γεύση του λευκού κρασιού, στο άρωμα μοσχάτου σταφυλιού την ώρα της νυχτερινής ρέμβης.

Για λίγες μέρες θα συνεχίζει να σκορπά τη λάμψη της ακόμα.

Είναι η πρώτη του φθινοπώρου πανσέληνος, πώς να της αντισταθείς και να μη γράψεις δυο λόγια; 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου 

Αναρτήθηκε από Μαριάνθη στις 3:51 μ.μ.

Μαγευτική η μεγαλύτερη πανσέληνος του 2013

Μαγευτική η μεγαλύτερη πανσέληνος του 2013

Θα απέχει 356.991 χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας.
Η πανσέληνος της Κυριακής 23 Ιουνίου θα είναι η μεγαλύτερη του έτους, καθώς η Σελήνη θα βρίσκεται στο κοντινότερο σημείο της από τη Γη καθ’ όλη τη διάρκεια του 2013, στο λεγόμενο περίγειό της. Το σούπερ-φεγγάρι (στον αστερισμό του Αιγόκερου) θα απέχει 356.991 χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας, ενώ η μέση απόσταση Γης-Σελήνης, που μεταβάλλεται μέσα στο έτος, είναι περίπου 382.900 χιλιόμετρα. Η φετινή σούπερ-πανσέληνος έρχεται δύο μόλις μέρες μετά το θερινό ηλιοστάσιο της 21ης Ιουνίου, με το οποίο εγκαινιάστηκε και επίσημα το καλοκαίρι.
Πάντως η περυσινή σούπερ- pανσέληνος, στις 6 Μαΐου 2012, ήταν πιο θεαματική, καθώς η Σελήνη είχε πλησιάσει ακόμα περισσότερο, στα 353.500 χιλιόμετρα από τη Γη. Η επόμενη φορά που η πανσέληνος θα φτάσει σε παρόμοιο μέγεθος, θα είναι στις 10 Αυγούστου 2014, όταν η απόσταση Γης-Σελήνης θα είναι 353.800 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με τους αστρονόμους, η απόσταση Γης-Σελήνης αυξομειώνεται διαχρονικά, επειδή η τροχιά του φεγγαριού γύρω από τον πλανήτη μας είναι ελαφρώς ασυμμετρική (ελλειπτική) και δεν διαγράφει έναν πλήρη κύκλο. Κατά την ετήσια περιφορά του ο δορυφόρος μας περιοδικά πλησιάζει πιο κοντά στη Γη, όμως περίπου μια φορά τον χρόνο συμβαίνει το περίγειο (η μικρότερη απόσταση από τη Γη) να συμπίπτει με την πανσέληνο. Σε αυτή την περίπτωση του λεγόμενου «σούπερ-φεγγαριού» με τη Σελήνη στο περίγειο, η πανσέληνος φαίνεται περίπου 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη από ό,τι όταν η πανσέληνος λαμβάνει χώρα με το φεγγάρι στο απόγειο, δηλαδή στη μεγαλύτερη απόσταση από τη Γη.
Το προηγούμενο φετινό περίγειο ήταν στις 26 Μαΐου 2013, όταν η Σελήνη ήταν 17 ημερών και η απόστασή της από τον πλανήτη μας ήταν 355.900 χιλιόμετρα, ενώ το επόμενο απόγειο θα είναι στις 7 Ιουλίου, οπότε η Σελήνη θα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 406.800 χιλιομέτρων.
Αν και σύμφωνα με διάφορες λαϊκές παραδόσεις ή με πιο πρόσφατες διαδόσεις η σούπερ-πανσέληνος φέρνει φυσικές καταστροφές (βύθιση Τιτανικού, σεισμός- τσουνάμι Ιαπωνίας 2011 κ.α.) ή τρελαίνει μερικούς ανθρώπους, οι επιστήμονες δεν θεωρούν ότι αυτά τα πράγματα έχουν βάση. Όπως τονίζουν, η πρόσθετη βαρυτική επίδραση που ασκεί το πλησίασμα της Σελήνης στη Γη κατά μερικές δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα, δεν είναι αρκετή για να κινητοποιήσει ισχυρές τεκτονικές και άλλες γεωφυσικές δυνάμεις στον πλανήτη μας.
«Πολλές μελέτες έχουν γίνει σχετικά με αυτό το θέμα από τους επιστήμονες, όμως δεν έχουν διαπιστώσει καμία αξιοσημείωτη συσχέτιση», δήλωσε ο Τζον Μπελίνι, γεωφυσικός της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ.
Ούτε έχει βρεθεί κάποια επίδραση του σούπερ-φεγγαριού στην ανθρώπινη συμπεριφορά και ψυχική υγεία (εκτός και αν κάποιος είναι πολύ επιρρεπής στην αυθυποβολή!). Οι διαχρονικές μελέτες για τις εισαγωγές ασθενών στα ψυχιατρεία και στα νοσοκομεία, δεν έχουν δείξει ότι παρατηρείται αύξησή τους κατά τα βράδια με σούπερ-φεγγάρι. Όπως επίσης δεν παρατηρείται έξαρση στην εγκληματικότητα.
Τέλος, παρά τις αρχαίες πεποιθήσεις ότι η σούπερ-πανσέληνος ευνοεί τη γονιμότητα, οι έγκυες δεν έχουν λόγο να έχουν ιδιαίτερη αγωνία, καθώς οι έρευνες στα μαιευτήρια δεν έχουν δείξει κάποια απότομη έξαρση στις γεννήσεις αυτά τα βράδια.
Πηγή: AΠE-MΠΕ